به گزارش شهرآرانیوز؛ عبارت «کربلا در کربلا میماند اگر زینب (س) نبود» اگرچه در ظاهر یک مصرع شعری است، در باطن و برای آنها که اهل تورق تاریخ و تأمل در آن هستند، دنیایی از معنا را در خود پنهان دارد؛ چون نشان میدهد که یک زن چگونه با صبر راهبردی، تابآوری فردی و اجتماعی و علم و توجه به آرایش رسانهای در شرایط جنگی و سلطه مستکبران، میتواند نبرد بهظاهر شکستخورده را به بزرگترین پیروزی تاریخ تبدیل کند.
بهمناسبت فرارسیدن سالروز رحلت عقیله بنیهاشم (س)، با حجتالاسلاموالمسلمین علی نظریمنفرد، کارشناس مذهبی درباره جلوههای درسآموز سیره زینب کبری (س) گفتوگو کردهایم.
حضرت زینب (س)، سومین فرزند امیرالمؤمنین (ع) و فاطمهزهرا (س) هستند که در سال پنجم یا ششم هجری متولد شدند و طبق منابع عامه و خاصه، از بانوان صحابیات هستند؛ یعنی وجود مقدس پیامبر اکرم (ص) را درک کردهاند و در برخی منابع آمده است که نام زینب (س) را رسول خدا (ص) بر ایشان گذاشتند. زینب اگر مرکب از دو کلمه زین و أب باشد، یعنی زینت پدر.
واقعا هم این دختر، زینت پدر و مادر بود و تمام صفات پسندیده در او جمع است؛ ایشان محور تربیت حضرت زهرا (س) و امیرمؤمنان (ع)، بودند و به عقیله بنیهاشم شهرت دارند؛ عقیله یعنی بانویی که از نظر عقلانیت و خِرد، نمونه است و شخصیتی استثنایی دارد.
زینبکبری (س) اگرچه در کودکی مادر را از دست دادند، از راویان خطبه تاریخی و معجزهآسای حضرت زهرا (س) هستند و در سن کودکی و طفولیت، خطبه را فراگرفته و بعد نقل کردهاند. همچنین تا سیوپنجسالگی، محضر امیرالمؤمنین (ع) را درک کردند و بعد از شهادت امیرمؤمنان (ع)، ۱۰ سال معاصر امامحسن مجتبی (ع) و پس از آن همراه و یاور حضرت سیدالشهدا (ع) بودند و اوج ولایتمداری و همراهی با امام را در واقعه عاشورای حسینی نشان دادند. انقلاب امامحسین (ع)، شخصیتی همچون زینب (س) را نیاز داشت تا پرچم تبیین به دست بگیرد و پیام امامحسین (ع) را به نسلهای آینده برساند.
حضرت زینب (س) خصوصیاتی دارند که نهفقط در حیات خودشان، راهگشا و تغییردهنده معادلات نظام حاکم شد، بلکه امروز هم الهام از آنها به ما بسیار کمک میکند؛ ازجمله این اوصاف، شجاعت است. این خصیصه معمولا درباره مردان به کار میرود، اما در این بانوی عظیمالشأن تجلی خاص یافته است، تاجاییکه اندیشمندانی همچون بنتالشاطی، نویسنده معروف مصری، به آن اذعان کرده، میگویند: زینب کبری (س) ایستادگی دربرابر ظالم و ستمگر و ایستادگی بر موضع حق و گفتن از حق را به تاریخ یاد داد. خطبههایی که آن بانوی بزرگ در کوفه و شام ایراد کرد، قدرت و شجاعت او مقابل مستکبران زمان را نشان داد. زینب (س) در اسارت بود و مبارزه میکرد! شجاعت زینبی، امروز هم که جبهه استکبار مقابل اسلام ناب صف کشیده است و تهدید و ارعاب میکند، به ما راه و روش راستین را نشان میدهد.
از ویژگیهای مهم حضرت زینب (س) که به آن شهرت دارند، صبر و تحمل است. ایشان اگرچهام المصائب هستند، دربرابر آن همه فجایع چه در کربلا و چه از پس از واقعه، جزع و فزع نکردند و صبری از خود نشان دادند که امروز راهنمای تاریخ شده است. قبل از روز عاشورا و واقعه شهادت امامحسین (ع) و یارانشان، سالاری با حضرت اباعبدا... (ع) بود، اما قافلهسالار پس از واقعه، زینب کبری (س) بودند و با صبر و تحمل بی نظیر، آن را انجام دادند.
این ایمان بود که ایشان را استوار نگاه داشت. درحقیقت نهضت و قیام حسینی دو بخش داشت؛ یک بخش شهادت و ایثار با جان بود و یک بخش، اسارت که در آن حضرت زینب (س)، پیام سیدالشهدا (ع) را جهانی کردند.
صبر در آموزههای دینی به سه قسم است؛ صبر بر طاعت همچون روزهداری، صبر بر معصیت (ترک گناه) و صبر بر مصیبت. علمای اخلاق در تعریف صبر میگویند اینکه انسان مراقب خود باشد و وقتی اتفاقی ناگوار رخ داد، تحمل کند. حضرت زینب کبری (س) در وقایع عاشورا و پس از آن، اوج صبر بر مصیبت را به نمایش گذاشتند و وقتی امامسجاد (ع) بر بدن مطهر سیدالشهدا (ع) نگریستند و بهشدت ناراحت بودند، فرمودند: «این ابدان دفن میشود و پرچمی در این نقطه عالم برافراشته خواهد بود که تا قیامت در اهتزاز است.» و امروز میبینیم آن صبر و شجاعت و آن تبیین و روایتگری زینبی، چه تأثیری بر شناخت عالم از واقعه عاشورا گذاشته است.
سیدرضی (ره) در نهجالبلاغه از امیرالمؤمنین (ع) نقل میکند که: «انسان باید امیدش به خدا باشد و جز از او، نترسد.» و در ادامه به نقل از امام (ع) میگوید: «بر شما باد به صبر که جایگاه صبر در حیات فرد مؤمن، همچون سر برای بدن است؛ بدون سر، حیات ممکن نیست. صبر کلید فرج است و خدای متعال بعد از تحمل مصائب و گرفتاریها، فرج و گشایش میدهد.»
این همان اتفاقی است که با صبر زینبی برای اهلبیت (ع) پس از کربلا رخ داد و آن تابآوری و تحمل، ورق را برگرداند و بنیامیه را روسیاه تاریخ کرد. امروز هم صبر و تحمل و تابآوری ما، کلید فرج و گشایش و شکست دشمن خواهد بود.